...เมื่อต้องแปลหนังสือ
posted on 27 Sep 2009 21:15 by ignited...เป้าหมายคือบทแปลและบทวิจารณ์วรรณคดี เส้นตายคือวันที่ 8 ตุลาคม
ที่ต้องทำคือแปลเนื้อหา ทั้งหมดสิบบท หลายหน้าอยู่ไม่กล้านับ ทำต่อเนื่องไปก็อาจจะเสร็จ
ถึงจะโทษว่าอาจารย์ไม่เตือน พูดถึงแค่คาบแรกสุดแล้วก็บอกอีกทีตอนคาบสุดท้าย แต่จะมาเคืองกับสิ่งที่ผ่านไปแล้วก็ไม่ได้อะไร...เพราะฉะนั้น สิ่งที่ต้องทำคือตั้งเป้าหมายและจัดการให้ลุล่วง ฉบับถ่ายเอกสารที่รุ่นพี่ไปทำมาซะสวยก็ได้มาแล้ว อ่านๆแปลๆเขียนๆไป ส่วนปัญหาสะระตะมีไว้คิดระหว่างทาง ไม่ใช่มาคิดกังวลตีโพยตีพายก่อนที่จะเจอมัน
แต่นั่นไม่ใช่ประเด็น
ประเด็น
ก็
คือ
....ต้องมานั่งกางๆแปลๆไอ้หนังสือเล่มหนาๆสันกาวสวยๆเนี่ย มันรำคาญชะมัดยาดเลยเฟ้ย!!!
เพราะเล่มมันหนา และเป็นเล่มขนาดเกือบๆเท่าสมุดเขียนลายไทยที่ใช้ตอนประถมปัจจุบันขาย4.75บาทที่แผนกเดอะมอลล์ จึงเป็นหนังสือที่มีพลังปิดตัวเองอัตโนมัติสูงอย่างยิ่งยวด ต่อให้พยายามแหวก มันก็จะหุบ แล้วต้องมานั่งแปลแต่ละหน้าๆ เอามือนึงกางมือนึงพิมพ์เรอะก็ไม่ทันกิน
แต่พิมพ์สองมือพิมพ์เสร็จก็ต้องเปิดอ่านส่วนที่จะแปลต่อ พิมพ์ๆเปิดๆพิมพ์ๆเปิดๆต่อให้มีที่คั่นกระดาษก็รำคาญ!!!
...ครั้นจะออกไปซื้อที่หนีบเอกสารแบบพวกที่ร้านรับพิมพ์ทำกันก็เห็นทีจะไม่คุ้ม...ทำยังไงดี...!!!
สงบสติอารมณ์ หันไปรอบๆ...หยิบที่หนีบขึ้นมาอันนึง..แล้วก็....
หนีบมันซะ!!!!
แต่พอหนีบแล้วมันก็ยังไม่สิ้นฤทธิ์ หน้ากระดาษทั้งสองฟากก็ยังพยายามจะเข้ามาประกบกันเหมือนเจ้าหญิงทอผ้าถวิลหาชายเลี้ยงวัว เหมือนอิซานางิคิดถึงอิซานามิ ฯลฯ เลยต้องเอาขอบด้านบนๆสอดไว้ใต้คาง(?)มอนิเตอร์ด้วย ระบบปิดตัวอัตโนมัติก็สิ้นฤทธิ์ด้วยประการฉะนี้ ลดขั้นตอนการแหวกหนังสือไปได้เปราะหนึ่ง
พอมองไกลๆก็...
....ไม่ต้องคอยเปิดต้องชะโงกหน้าไปดูแทน...ก็ยังดีกว่าต้องคอยเปิดตลอดล่ะน่า...
แต่ถ้าขี้เกียจชะโงกขึ้นมาเมื่อไหร่ คงต้องหาวิธีจัดการจนได้แหละครับ...- -+
หมดเวลาพัก กลับไปแปลต่อดีกว่า orz ...(แต่เมื่อยมือชะมัด...เคาเตอร์เพนช่วยได้ไหมนะ..)
ปล. กล้องคอมแพคแหล่มๆ = =,,
กร้ากกกกก เด็ด
ยังไม่ได้เริ่มออกเดินทางหาของให้เจ้าหญิงคางุยะเลย
#1 By T4tZl_lK1 on 2009-09-27 21:53