Monochrome Walker~[ปีวัว]

จากไดอารี่ของริวคิชิซัง ความจริง(?)ก็เปิดเผยว่า 散 ที่เป็นชื่อภาคของอุมิเนโกะนั้นไม่ได้อ่่านว่า ซัง แต่อ่านว่า จิรุ(chiru)ต่างหาก!?

แล้วทำไมน่ะรึ...?

ก็จากนี้ไปจะได้เรียกย่อว่าอุมิจิรุได้อย่างคล้องจองไงล่ะ!!!(เหมือนจะสำคัญ...)


ช่วงบ่ายๆวันนี้พอทำการบ้านไปได้สองช่องก็เริ่มขี้เกียจ แต่ก็นอนไม่หลับเลยหยิบมาวาดซะเลย
เลือกวิธีวาด/ลงสีแบบอนาล็อก(AKA : อนาถา) เพราะไม่อยากเปิดคอมเพราะถ้าเปิดแล้วห้องมันจะร้อนขึ้น(อาจจะรู้สึกไปเอง)...
แต่พอวาดๆไป...
กระโปรงเป็นไงฟะ...
ตกลงผมมันยาวแค่ไหนกันแน่...
กดctrl+zไม่ได้นะเฟ้ย...จ่อปากกากลางอากาศแบบนี้หมึกระเหย(?)ไปแค่ไหนแล้วรู้มั้ย ด้ามนึงก็ใช่ว่าถูกๆ...
....
..
(ยอมแพ้ กดสวิทซ์ไฟแล้วเปิดคอมตาม...จะได้โหลดแพนโดร่าที่ค้างไว้ต่อด้วย orz)
...วาดกระโปรงยาวไปจริงๆด้วย แต่สายเกินแก้แล้ว orz (สรุปเปิดคอมมาไม่มีประโยชน์ต่อการวาดเลย)

ด้วยความที่ไม่มีแสกนเนอร์ก็เลยต้องทำใจดองภาพไปก่อนโดยปริยาย แต่ไม่รู้เป็นอะไรช่วงหัวค่ำดันไปเอากล้องที่อยู่กับน้องมาถ่ายซะ....

...เอากล้องมาถ่ายรูปที่วาด...โต๊ะทำงานไม่ใช่สตูดิโอที่ไหน ไฟโต๊ะก็หลอดตะเกียบ!(ให้แสงแค่จุดๆเดียว...จริงๆโต๊ะนี้ออกแบบมาเพื่อหลอดยาวที่ให้แสงได้ทั่วถึง) ...

แม้จะใช้โฟโต้ชอปปรับอย่างสุดความสามารถแล้ว ภาพจากกล้องก็หาได้ดูดีขึ้นไม่...จึงตัดใจใส่ๆคอนทราสต์ๆชาร์ปๆเบลอๆ) เข้าไป...

....และ...นี่คือผล....

หึหึหึ เชิญว่าเห่อตัวละครใหม่ได้ตามสบาย!! แต่ผิดแล้ว...ผมไม่ได้เห่อ แต่กำลังเห่อสุดๆต่างหากล่ะครับ!!!! ดูไปคล้ายริกะจามะผูกทวินเทลใช่มั้ยล่ะ!!ใครจะไปทนไหวกันเล่า!!! XD (นั่นคือเหตุผลเรอะ!?)

พอพูดถึงอุมิเนโกะแล้ว ก็เพิ่งฟังนาวิเกชั่นดราม่าซีดีหมดไปได้ไม่นาน
ไม่มีอะไรมาก แค่เอารูปที่วาดไประหว่างฟังมาแปะครับ - -+
(วาดได้มั่วตั้วมาก)

(อธิบายลายมือ)
คินโซ : ดาเมะดะๆๆ (ไม่อ๊า่ว TAT) - ...ฉากนี้เสียงคินโซโมเอ๊จริงๆนะ...ทุบโต๊ะด้วย
บาโทระ(จมูกยืด) : เครื่องบิน? ไม่กลัวหรอกเฟ้ย! - จริง?
เซ*สเตียน : ...เสียงตูเหมือนกับไอ้นี่..(คนพากย์คนเดียวกัน)
มาเรีย : อู~　-　ป้าโรซ่ามุโซว
ฮานิว : อาอู~  - ริกะเปิดกระปุกกิมจิแล้ว....
(เมด)เจสซิก้า : รอนานมั้ยฟะ - แปลซับนรกมาจากお待たせしましたぜ 

(จบรายการ)

ควานหาปากกาแดง(ชาตินึงใช้ที)มาเขียนなตรงมุมบน แต่ถ่ายเสร็จเข้าคอมมาก็ปรับเป็นขาวดำ...เปล่าประโยชน์แท้ orz

ไหนๆก็ได้กล้องมาแล้ว คงไม่ถ่ายแค่สองทีแล้วส่งมันไปนอนตายที่เดิมหรอก!　

เลยขุดๆรูปที่วาดหมกไว้ช่วงนี้มาด้วย (...จริงๆอยากขุดที่วาดตลอดปีมา แต่ปัญหาคือไม่รู้เก็บไว้ที่ไหนบ้างนี่สิ ใช่!ห้องผมมันแดนลับแลนี่!! -- เอาอะไรมาเก็บอย่าหวังจะหาพบได้ง่ายๆเลย)

รูปแรกหลังจากที่ไปถอยสีน้ำแบบตลับตราเฟเ*อร์คาสเ*ลแบบ 8 สี ราคาย่อมเยาหยิบใช้ง่ายแต่พู่กันที่แถมมาตายสนิทตั้งแต่ยังไม่ได้แตะสีมาเมื่อเดือนก่อนๆโน้น (จานสียังอยู่ในอีกห้วงมิติ(ใต้โต๊ะ)...กล่าวคือไม่ได้ผสมสีบนจานสีเลย)

....ประโยคด้านบนรู้สึกหนักส่วนขยายแฮะ..(ฮา)


รูปนี้ไม่มีอะไรเป็นพิเศษ เพียงแต่เป็นรูปที่ถ่ายออกมาแล้วดูดีที่สุดในบรรดารูปทั้งหมดที่ถ่ายมาแล้วเท่านั้นแหละครับ..


...แล้วก็จบเอนทรีมันดื้อๆ....

อ๊ะ แถมอีกนิด



วิธีแก้ปัญหาการลืมการบ้าน(ที่ชอบแจกเป็นชีทแผ่นๆแล้วเสียบไว้ตามสมุดบ้างแฟ้มบ้างจนลืม)...

ก็คือหนีบไว้หัวโต๊ะเลยไงล่ะ!!(นี่เป็นส่วนpassageที่ต้องอ่าน ส่วนตัวการบ้านจริงๆกองอยู่บนโต๊ะแหละ)
เหมือนจะช่วยได้เลย...

ซูมอีกนิด..


ที่หนีบอภินันทนาการโดยสหายFที่ตอนแรกเห็นแล้วนึกว่าเป็นคุกกี้ ใช้เทปกาวสองหน้าแบบใสสูตรยึดแน่นทนทานกล่องแดงๆยี่ห้อ3Mแปะเอา ....ขอบอกว่าดึงออกทีโต๊ะลอกชัวร์ๆครับ (ฮา)